Ostatnio moja Kasieńka dała mi do przesłuchania soundtrack z filmu “Dirty Dancing“. Z całego soundtracku wpadł mi w ucho jeden kawałek, który teraz wszędzie za mną chodzi (nie opuszcza mnie nawet w czasie jazdy samochodem, sącząc się ze starego, popalonego głośnika:) No ale ja nie o głośniku chciałem ;)

Grupa MoCarta – “Dzieci”

Ile razy bym tego kawałka nie oglądał, tyle razy kręci mi się łezka w oku. Filip, Michał, Paweł i Bolek tworzą naprawdę niesamowitą grupę, a pomysł wykorzystania własnych dzieci w tym numerze był po prostu genialny!

Poniżej przedstawiam kilka innych numerów Grupy MoCarta:

Pozdrawiam serdecznie!

Niewielu moich czytelników o tym wie, ale od niepamiętnych czasów jestem członkiem Związku Harcerstwa Polskiego. Przez ładnych kilka lat działałem bardzo aktywnie. Teraz, z powodu braku czasu, moja działalność została ograniczona do tzw. harcerskiego internetu.

Odkąd pierwszy raz założyłem mundur, wiele osób pytało mnie, co ja takiego widzę w tym całym harcerstwie. Kiedyś było to dla mnie oczywiste – obozy, biwaki, ogniska, gry terenowe, nauka poprzez zabawę, itp. Teraz, z perspektywy czasu moja odpowiedź na to pytanie wygląda zupełnie inaczej.

Czym harcerstwo? Harcerstwo jest stylem życia. Harcerstwo to ludzie, klimat, przyjaźń, pomoc, wsparcie, zaufanie – i wszystko to jest opakowane dobrą atmosferą. W mundurze przeżyłem wiele pięknych i wzruszających chwil. Tego po prostu nie da się opisać. Ale jak wiadomo – czas zaciera wszystkie wspomnienia.

Wczoraj poszedłem na Harcerską Majówkę odbywającą się w skansenie w podzielonogórskiej Ochli. I powiem jedno – w ciągu kilku sekund wróciły wszystkie wspomnienia, a razem z nimi dziwne uczucie wielkiej radości.

Po powrocie do domu przyszedł czas na wielkie rozmyślenia. A wynikiem tychże rozmyśleń jest jedna myśl – brakuje mi tego wszystkiego… cholernie brakuje. Nieprzespane noce z gitarą w rękach, bezinteresowność i oddanie wspólnej idei…

Kiedyś byłem dumny z tego, kim jestem. Wiedziałem, że robię coś dobrego. Teraz wiem, że się zmieniłem…; wiem, że się zmieniłem na gorsze…; wiem, że nie jestem z siebie dumny…

Na koniec piosenka, z którą lubię się utożsamiać ;)

“Jestem Wędrowcem”

CZUWAJ!

PS – zamieszczone tutaj zdjęcia zrobiłem na wyżej wspomnianej Harcerskiej Majówce, a piosenka pochodzi z nagrań z Ogólnopolskiego Festiwalu Harcerskiego Śpiewograiec. Więcej zdjęć z Majówki możecie obejrzeć tutaj

Panie i Panowie – przed Wami Andy Mckee:

Do tej notki bez chwili wahania przyklejam tag gitarowo, którym oznaczam wszystkie popisy gitarowe warte uwagi :)

Słów kilka o zespole…

Zespół Shout został założony w 1985 roku. Grali głównie lekki hard-rock wymieszany gdzieniegdzie z Rock’n'Rollem. Autorem zdecydowanej większości tekstów był Marek Terlecki (Marek był również wokalistą i gitarzystą zespołu). Marek pisał typowo “życiowe” teksty, taktujące w dużej mierze o uczuciach. Nie miałem okazji poznać Marka osobiście, ale słuchając jego tekstów mam wrażenie, że nie były to teksty pisane na potrzeby piosenki, lecz raczej piosenki powstawały w wyniku potrzeby napisania tekstu :) Mówiąc prościej – mam wrażenie, że to, o czym pisze Marek (nieodwzajemniona miłość, złamane serce, daremne nadzieje, …) jest częścią Jego życia, przez którą sam przechodził.

Dlaczego ja “Przepraszam za miłość” ?

Piosenka “Przepraszam za miłość” z płyty o takiej samej nazwie towarzyszyła mi przez ładnych kilka lat. W zasadzie to nie opuszczała mnie od moich pierwszych zauroczeń, aż do 2004 roku. Dlaczego? Powód był bardzo prosty – wsłuchując się w tą piosenkę czułem się tak, jak by była napisana właśnie o mnie, i o tym, co w danej chwili czuję. Oczywiście były tez takie chwile, kiedy słuchałem jakiś weselszych kawałków (oczywiście zespołu Shout), ale jednak ta piosenka zawsze szybko powracała (średnio co 2, 3 miesiące:).

Tak więc (wiem – nie powinno się zaczynać zdania od “tak więc”:) chciałbym Wam zaprezentować tenże właśnie utwór, który był mi przez tak długi czas tak bardzo bliski.

Przepraszam za miłość, Shout

“Przepraszam za miłość“

Znów siedzę sam, wśród czterech ścian
Już zamknięty czas wspólnych dni.
To już koniec, koniec
To był tylko sen, piękny sen.

Znów słyszę głos, wciąż jeszcze trwa
Choć brak mi sił by powiedzieć, że
To już koniec, koniec
To był tylko sen, piękny sen,
…przepraszam więc.

Przepraszam Cię za miłość mą
Wybacz mi, że Ciebie wybrałem.

Przepraszam Cię za miłość mą
Wybacz mi, że jesteś mi bliska.

Przepraszam Cię za miłość mą
Wybacz mi, że Ciebie wybrałem.

Przepraszam Cię za miłość mą
Wybacz mi, wybacz mi…

Kolejny dzień przeżyłem sam
Nie liczę dni, bo szkoda łez.
To już koniec, koniec
To był tylko sen, piękny sen.

Ja czekam wciąż na miłość Twą
I nie mów mi, że szkoda łez
I że koniec, koniec
To był tylko sen, piękny sen,

Przepraszam Cię za miłość mą…

Moim zdaniem ta piosenka jest doskonała pod względem przekazu, ale jednak się cieszę, że przez te ostatnie 2 lata nie odczuwałem potrzeby jej słuchać:) I mam nadzieję, że już zawsze będę ją słuchać tylko dlatego, że ją lubię, a nie dlatego, że będę odczuwał taką potrzebę ;) Kasiu kocham Cię! Zawsze na zawsze!

John Butler – “Ocean”

Podoba mi się temperament tego utworu. Na początku spokojnie i klimatycznie, potem szybciej, a na końcu jak sztorm na morzu ;)

Polski hip-hop jest czymś, czego nigdy nie pojmę i nie zacznę tolerować. Dlaczego? Bo w 90% są to teksty ludzi użalających się nad własnym losem, a nie robiących nic, żeby ten los zmienić. Pokazują swoją biedę, nieudane życie, a wszystkie teksty są naszpikowane przekleństwami.

Kolejną sprawą jest ubiór – krzywo uszyte spodnie, koszulki o pięć rozmiarów za duże i wypasione puchowe adidasy. Nie mówiąc już o tym, że nie potrafią prosto założyć nawet zwykłej czapeczki z daszkiem.

Do tego wszystkiego dochodzi gestykulacja rąk, która przypomina typowe odruchy paralityczno-drgawkowe.

Następnym powodem mojego braku tolerancji wobec hip-hopu i jego wyznawców, jest ich brak tolerancji wobec wszystkich, którzy nie są “ziomalami”. Jakoś jeszcze nie słyszałem o tym, żeby ktoś dostał “w ryja” za to, że nie słucha rocka, czy poezji śpiewanej. Za to za niesłuchanie hip-hopu sam już raz dostałem w ryja. “Ludzie” – skąd w was tyle nienawiści?

Żeby się za dużo nie rozpisywać podam Wam po prostu dwa przykłady, które doskonale odzwierciedlają moje pojęcie hiphopu i jego poziom.

Bo oni nie rozumiom

Smutno mi

Tak – po prostu kocham te dwa kawałki, które doskonale pokazują to, czym jest hip-hop ;)

Oczywiście nie można uogólniać – bo w każdym przypadku są wyjątki. I tak tutaj wyjątkiem może być chociażby “Jak zapomnieć” zespołu Jeden Osiem El. Zarówno do tej piosenki, jak i do wszystkich innych znanych mi piosenek tego zespołu, mam pełen szacunek.

Jak zapomnieć

Ale to jest tylko jeden z wyjątków potwierdzających regułę.

Ech – całe szczęście, że mieszkam w domku jednorodzinnym, i nie spotykam się codziennie z “blokersami” przesiadującymi dzień i noc pod klatką, plując ludziom pod nogi i pisząc na wszystkich możliwych ścianach HWDP. “Ludzie” – leczcie się!

Rok temu pisałem już o płycie Banana Boat …świątecznie, a dzisiaj przyszedł czas, na odświeżenie tego wpisu. Dlaczego? Ano dlatego, żeby uświadomić jak największej liczbie osób, że kolędy to nie tylko te śpiewajki z płyt dołączonych do gazet, w których jako podkład są wykorzystywane kiepskiej jakości pliki .mid ;)

Zespół szantowy Banana Boat specjalizujący się w śpiewaniu acapella, nagrał w 2004 roku piękną płytę z kolędami acapella, pod tytułem Banana Boat …Świątecznie.

Kolędy w ich wykonaniu są naprawdę bardzo przyjemne w odbiorze. Bije od nich takie… ciepło. Ciepło, które bardzo dobrze oddaje klimat świąt Bożego Narodzenia.

A oto fragmenty kolęd, które możecie na niej znaleźć:

Banana Boat – Deck the Halls
Banana Boat – Dzisiaj w Betlejem
Banana Boat – Gaudete
Banana Boat – Gdy sliczna panna
Banana Boat – Joy to the World
Banana Boat – Przybiezeli do Betlejem

Banana Boat przygotowali również teledysk do kolędy Gdy śliczna panna, który przedstawiam poniżej: