„Gnijąca panna młoda”

Od strony praktycznej…

Cały film został „nakręcony” 31 aparatami Canon EOS-1D Mark II, które fotografowały z osobna każdą klatkę filmu. Po każdym ujęciu pozycję lalek zmieniano o… 0,5mm!

Paradoksalnie, ekipa tworząca ten film, podpinała pod tego Canona obiektywy… Nikona! Jak twierdzi Chris Watts (konsultant ds. efektów specjalnych) zadecydowały o tym względy ekonomiczne, ponieważ mieli na stanie cały zestaw Nikonowskiej optyki wart przeszło 90 tysięcy dolarów.

Od strony merytorycznej…

„W małym, pruderyjnym wiktoriańskim miasteczku, Nell i William Van Dort planują związać swego syna Victora z cichą córką arystokratów Maudeline i Finisa Everglotów. Kiedy Van Dortowie przybywają do domu Everglotów, Victor zdaje sie być zbyt stremowany perspektywą małżeństwa i lokalny pastor Galswells odwołuje ceremonię do czasu aż Victor nauczy się wypowiadać poprawnie swoją kwestię na ślubnym kobiercu. Zawstydzony, Victor wyrusza do lasu by w samotności nauczyć się tekstu. Pragnąc by wszystko wypadło jak najlepiej zakłada ślubną obrączkę na jedną z gałęzi wyobrażając sobie, że jest to dłoń panny młodej. Istotnie, należy ona do panny młodej. Ale tej Gnijącej…”
Opis zaczerpnięty ze strony http://filmweb.pl/

Zachęcam do przeczytania obszernego artykułu poświęconego temu filmowi: klik. A jak już skończycie czytać, obejrzyjcie oficjalny trailer tegoż filmu:

I niech tylko jeszcze ktoś odważy się mi powiedzieć, że lustrzanką nie da się kręcić filmików ;)

Gorąco zachęcam do obejrzenia całości. Uprzedzam, że film ten jest bardzo trudny w odbiorze – chyba nawet sam jeszcze do końca nie zrozumiałem wszystkiego, co ten film ma w sobie zawarte…

„Stacja Mirsk” – reż. Robert Wrzosek

Obsada filmu:

• dziewczyna – Zuzanna Hadrys
• żona profesora – Zuzanna Helska
• książę – Tomasz Mycan
• profesor – Andrzej Wilk
• tygrys – Robert Wrzosek
• policjant I – Grzegorz Nowak
• policjant II – Grzegorz Kwaśniewski
• człowiek na drabinie – Zbigniew Masternak

Opis filmu:

„Film opowiada o pięciu osobach, które całkiem przypadkowo spotykają się na prowincjonalnej stacji kolejowej. Prawie wszystkich łączy jedno – oczekiwanie na pociąg i chęć wydostania się z miasteczka. Jednak w rzeczywistości więcej ich dzieli, niż łączy. Dodatkowo, nie potrafią oni nawiązać ze sobą kontaktu. Prawie każda rozmowa między postaciami zostaje zerwana. Nawet profesor nie potrafi rozmawiać ze studentem. Jedyną udaną rozmowę, pomimo skrajnych poziomów intelektualnych dialogujących osób, udaje się przeprowadzić dresiarzowi ze studentem (ale i tak tylko dzięki używce).”

Powyższy opis został zaczerpnięty ze strony http://filmweb.pl/

Słowem wstępu

Wszystkie 3 niżej przedstawione filmy są dziełem Wojciecha Wawszczyka – 28-latka pochodzącego z Sosnowca – genialnego grafika i animatora. Wojtek ma już na swoim koncie mnóstwo sukcesów – robił między innymi reklamówki dla Disneya, pracował przy animacjach do filmu s-f „Aeon Flux” z Charlize Theron, robił animację robotów w „Ja, robot” z Willem Smithem. Jakiś czas temu dostał także propozycję pracy przy filmie „Spider-Man 3”, ale jej nie przyjął. Jak sam powiedział, woli poświęcić ten czas na dokończenie kolejnego swojego filmu – 12-minutowej animacji „Drzazga” opowiadającej o ławce, która zakochała się w dziewczynie.

A teraz zapraszam do obejrzenia tych jakże ponadczasowych animacji…

Wojtek Wawszczyk – „Mouse”

Wojtek Wawszczyk – „Pingwin”

Wojtek Wawszczyk – „Headless”

Interpretację każdego z tych filmów pozostawiam Wam, bowiem są one naprawdę świetnym materiałem, który każdy może zinterpretować na swój sposób…

Na koniec przedstawiam jeszcze zapowiedź nowego filmu Wojtka, o którym wspominałem już wcześniej:

Wojtek Wawszczyk – „Drzazga” (trailer)