Łukasz Więcek - i jego własny punkt widzenia

W trakcie luźnej rozmowy ze znajomymi na IRCu został w moją stronę wydelegowany zarzut, że lubię fotografię dziecięcą tylko dlatego, że dzieci są najprostszym tematem i zdjęcia z dziećmi zawsze są piękne i wyjątkowe. Trochę mnie to uderzyło, dlatego też postanowiłem tutaj się do tej wypowiedzi ustosunkować (tak dla potomnych).

Każdy, kto chociaż liznął fotografię (nie mówię o pstrykaniu zdjęć u cioci na imieninach) wie, że aby zrobić dobre zdjęcie potrzebna jest zarówno wiedza, jak i doświadczenie. I nie ma tutaj znaczenia, o jaki rodzaj fotografii chodzi. Niezależnie, czy fotografujesz makro, portrety, pejzaże, produkty reklamowe, śluby, czy też dzieci, przez cały czas musisz się trzymać całego szeregu ściśle określonych zasad i reguł. To nie jest tak, że reporter ślubny musi pamiętać o odpowiednim świetle, przesłonie, itp, itd, a dziecku wystarczy pstryknąć jakąkolwiek fotkę i już jest zajebiście (przepraszam za słówko, ale nie mogę znaleźć żadnego pasującego odpowiednika).

Na poparcie moich słów polecam Wam przejrzenie całej kategorii Dzieci w galerii Obiektywni.pl. Co jakiś czas przeglądam wszystkie zamieszczone tam prace, a najcenniejszymi znaleziskami dzielę się z Wami w takich postach jak Dzieci w obiektywie, Dlaczego fotografia?, czy Otwórz swe oczy. Nie wiem, czy podzielacie moje zdanie co do tego, że wybierane przeze mnie zdjęcia są w pewien sposób wyjątkowe. Wiem za to, że cała reszta jest za nimi daleko, daleko w tyle – pomimo, że na wszystkich są dzieci.

I zapewniam Was – w niektórych sytuacjach naprawdę o wiele ciężej jest zrobić dobre zdjęcie dziecku, niż dorosłemu człowiekowi.