Łukasz Więcek - i jego własny punkt widzenia

Generalnie jestem bardzo tolerancyjny. Nie przeszkadzają mi ludzie z czarną skórą, czy skośnymi oczyma. Nie przeszkadzają mi też homoseksualiści, czy ludzie wyznający Buddyzm. Ale jest kilka rzeczy, których nie toleruję. Wśród nich jest pedofilia i polski hip-hop. Dzisiaj skupię się bardziej na tym drugim.

Polski hip-hop jest czymś, czego nigdy nie pojmę i nie zacznę tolerować. Dlaczego? Bo w 90% są to teksty ludzi użalających się nad własnym losem, a nie robiących nic, żeby ten los zmienić. Pokazują swoją biedę, nieudane życie, a wszystkie teksty są naszpikowane przekleństwami.

Kolejną sprawą jest ubiór – krzywo uszyte spodnie, koszulki o pięć rozmiarów za duże i wypasione puchowe adidasy. Nie mówiąc już o tym, że nie potrafią prosto założyć nawet zwykłej czapeczki z daszkiem.

Do tego wszystkiego dochodzi gestykulacja rąk, która przypomina typowe odruchy paralityczno-drgawkowe.

Następnym powodem mojego braku tolerancji wobec hip-hopu i jego wyznawców, jest ich brak tolerancji wobec wszystkich, którzy nie są „ziomalami”. Jakoś jeszcze nie słyszałem o tym, żeby ktoś dostał „w ryja” za to, że nie słucha rocka, czy poezji śpiewanej. Za to za niesłuchanie hip-hopu sam już raz dostałem w ryja. „Ludzie” – skąd w was tyle nienawiści?

Żeby się za dużo nie rozpisywać podam Wam po prostu dwa przykłady, które doskonale odzwierciedlają moje pojęcie hiphopu i jego poziom.

Bo oni nie rozumiom

Smutno mi

Tak – po prostu kocham te dwa kawałki, które doskonale pokazują to, czym jest hip-hop ;)

Oczywiście nie można uogólniać – bo w każdym przypadku są wyjątki. I tak tutaj wyjątkiem może być chociażby „Jak zapomnieć” zespołu Jeden Osiem El. Zarówno do tej piosenki, jak i do wszystkich innych znanych mi piosenek tego zespołu, mam pełen szacunek.

Jak zapomnieć

Ale to jest tylko jeden z wyjątków potwierdzających regułę.

Ech – całe szczęście, że mieszkam w domku jednorodzinnym, i nie spotykam się codziennie z „blokersami” przesiadującymi dzień i noc pod klatką, plując ludziom pod nogi i pisząc na wszystkich możliwych ścianach HWDP. „Ludzie” – leczcie się!