Łukasz Więcek - i jego własny punkt widzenia

Z bólem serca muszę przyznać, że pospieszyłem się nieco z zakupem teleobiektywu. Teraz, po kilku miesiącach używania muszę stwierdzić, że to nie jest to, o co mi chodziło, bo o ile ze statywu robi się nim super zdjęcia, to uchwycenie z ręki na ogniskowej 300mm ruchomych obiektów, jakimi są dzieci, staje się praktycznie nierealne.

O ile mnie pamięć nie myli, to ostatni raz w ZOO byłem jeszcze w podstawówce, a to było ładnych kilkanaście lat temu. Od tamtej pory nie było ani czasu, ani okazji żeby się wybrać do jakiegokolwiek ZOO (tym bardziej, że w moim mieście żadnego nie ma). I niestety nie tylko ja całkiem zapomniałem o tak dobrym miejscu do spędzenia wolnego dnia, jakim niewątpliwie jest ZOO.

„W 1993 roku Kevin Carter wraz z Silvą pojechali do Sudanu, aby fotografować ofiary klęski głodu. Od razu po wylądowaniu zabrali się za robienie zdjęć. Kevin szukając ulgi od widoku setek umierających ludzi, wybrał się w głąb buszu, nagle zauważył chudziutką dziewczynkę starającą się dotrzeć do punktu, w którym rozdawano żywność. Gdy dziewczynka zatrzymała się aby odpocząć, Carter zaczął robić jej zdjęcia. W tym momencie tuż obok dziecka wylądował tłusty sęp. Nie chcąc spłoszyć ptaka, fotograf w bezruchu fotografował scenę i czekał, aż sęp rozłoży skrzydła. Nie doczekał się.”

Dwa tygodnie temu siostra Kasi – Angelika – wzięła ślub. Za fotografa robiłem ja, a kamerzysta został polecony przez wujka sióstr, który był bardzo zadowolony z nakręconego przez niego filmu. I sam muszę to przyznać – facet wie, co robi, a dodatkowo jest bardzo miłym i sympatycznym człowiekiem, który bez problemu nawiązywał ze wszystkimi kontakt.

Zastanawialiście się kiedyś nad tym, jak zmieniają się rysy naszej twarzy w ciągu całego życia? Macie na pewno jakieś zdjęcia z dzieciństwa, do których możecie się teraz porównać. A wpadliście kiedyś na to, żeby robić sobie codziennie przez kilka lat jedno zdjęcie, i potem zrobić z nich filmik pokazujący, jak się przez ten czas zmienialiśmy?